|
|
|
Küçük Çocuk Bir zamanlar küçük bir çocuk okula başlamış. Oldukça küçük bir çocukmuş. Okul ise büyük bir okulmuş. Ama küçük çocuk bahçe duvarından sınıfına yürüyerek gideceğini keşfettiğinde mutlu olmuş. Bundan sonra okul ona eskisi kadar büyük görünmemeye başlamiş.
Bir sabah küçük çocuk okulda iken öğretmeni seslenmiş :
'Bugün resim yapacağız.' Resim yapmayı çok severmış. Her türlü resmi yapabilirmış.
Aslanlar, kaplanlar, tavuklar, inekler, trenler ve tekneler.
Mum boyalarını çıkarmış. Ve başlamış çizmeye ama öğretmeni 'Bekleyin! Daha başlamayın.' diye bağırmış. Ve herkes hazırlanana kadar beklemişler. 'Şimdi' demiş öğretmeni.
Çiçek resmi yapmayı çok severmiş. Güzel çiçekler yapmaya başlamış.
Pembe, portakal rengi ve mavi rengarenk çiçekler.
Ama öğretmeni 'Bekleyin! Ben size nasıl yapacağınızı göstereceğim.' demis.
Tahtaya bir çiçek resmi çizmiş. Sapı yeşil, kendi kırmızıymış.
'İşte böyle. Tamam şimdi başlayabilirsiniz.' demiş öğretmeni.
Küçük çocuk, öğretmenin çizdigi çiçeğe bakmış. Sonra da kendi çiçeğine.
Kendi çizdigi çiçegi daha fazla sevmiş. Ama bunu söylememiş.
Kağıdın öteki yüzünü çevirmiş. Ve ögretmeninkine benzer bir çiçek çizmis.
Yeşil saplı kırmızı renkli bir çiçek.
Çok geçmeden küçük çocuk beklemeyi öğrenmiş. İzlemeyi de.
Öğretmeninkine benzer şeyler yapmayı da.
Çok geçmeden küçük çocuk kendine özgü şeyler yaratamaz olmuş. Daha sonra küçük çocuk ve ailesi başka bir şehirde yeni bir eve taşınmışlar. Ve çocuk başka bir okula gitmek zorunda kalmış.
Bu okul diger okuldan daha da büyükmüş. Ve dişarıdan içeriye açılan bir kapısı da yokmuş.
Oldukça büyük basamaklardan çıkmak zorundaymış. Sınıfına ulaşmak için bir uzun bir koridordan yürümek zorundaymış.
Daha ilk gün öğretmeni 'Bugün resim çizecegiz?' demiş.
Küçük çocuk çok sevinmiş. Öğretmenin komut vermesini beklemiş.
Ama ögretmen hiçbir sey söylememiş. Sadece sınıfın içinde, öğrencilerin arasında gezinmiş.
Küçük çocugun yanına gelince, 'Resim çizmek istemiyor musun?' diye sormuş.
'İstiyorum' demiş küçük çocuk, 'Ne çizeceğiz?' Öğretmeni 'Buna sen karar vereceksin' demiş.
'Nasıl çizeceğim?' diye sormuş küçük çocuk
'Nasıl istersen öyle' demiş öğretmeni.
'Eğer herkes aynı resmi çizerse, aynı renkle boyarsa, kimin yaptiğını nasıl anlayabilirim? Demiş öğretmeni
'Biliyorum' demiş küçük çocuk. Ve pembe, portakal rengi ve mavi çiçekler yapmaya başlamış.
Yeni okulunu çok sevmiş.
Ön kapıdan sınıfa bir kapısı olmasa bile!
Helen E.Buckley
|
|
|
